පෙනෙන නොපෙනෙන (Seen Unseen)

 

 

 

 

 

  පරපුරේ මහ කුළුණු එකින් එක පෙරළුනා දෙවෙනි පෙළ බල කණුද අකලටම ගැලවිලා දිවියෙ අනියත බවම මතකයට නැංවුවා   ඇය පිළිබඳ මගේ පලමු මතකය මගේ විවාහ උත්සව දිනයි. හා පැටියෙක් වන් දූ පැටියෙක් සමඟ මගේ ළඟට පැමිනි ඇය , නංඟියෙ මේ දුවට මනමාලිව ළඟට බලන්න ඕනා කියනවා කිව්වාය. දුව මගේ සාරියද මල් කළඹ ද අතගා බැලූ අතර මලක පෙති ගැලවුනි. ඇය බොහෝ කනගාටු වූවත් මම ඉතින් කොහොමත් මේ මල් කළඹෙ කාලය අවසන් බව පවසා ඇය අස්වැසුවෙමි. අපි එදිනම බොහෝ සමීපවූ බව එදා මට දැනින. එතැන් සිට අනිවාර්යයෙන්ම සිංහල අලුත් අවුරුද්දට අපි මුණගැසුනෙමු. එසේම ඇය පවුලේ අවමඟුලක ද බණ හෝ දාන ගෙදරකද නොවැරදීම මුණ ගැසෙන ඥාතියෙකු වූවාය.   කාන්ති අක්කා අන්තිම වරට මුණ ගැසුනේ නිට්ටඹුව අම්මාගේ වර්ෂපූර්ණ දානය දවසේ පෙවරවාරියෙය. ඇය සිනහා වෙමින් කිවේ නංඟියෙ දුවගෙ විවාහය තිබුනා ඒත් ඔයාලට කියන්න ලැබුනෙ නැහැ. අද කාලෙ හැටි දන්නවනේ ඒත් ඔයාලා තේරුම් ගන්න බව දන්නවා කියාය. ඇය තම ජංගමයාගෙන් බොහෝ ඡායාරූප පෙන්න්වුවාය. ඇය පනස් ගනන්වල අග භාගයේ සිටියත් ඉතා පියකරු කාන්තාවක් විය. අක්කා දුවටත් වඩා ඇත්තටම ලස්සන බව කී විට ඇගෙ සිනහව තවත් පියකරු විය. න...

 

 

 

  සිහින අගුල   අඳුරු කඩතුරා තනිකම මකනවිට සිතමි මා අභිමතය හරිම යැයි මට සිතුනු නිවැරදිම වූවාද කාළවර්ණ කුරිරු සිහින දුෂ්ටම නොවුනාද අතහැරියානම් යන්නට දිරිමත් අයෙක් තැනෙන්නට තිබුනාද සෑම සටනක්ම අතනෑර පොරබදන තවත් අතකට සීනි තැවරූ සමහර සිහින තැනී   තිබුනේම මුලාවෙන් ඇස්බැන්දුමෙන්මය අඩ සිය වසකට පසු දනිමි මම සෑම සිහිනයකම ඇති බව අයහපත් ඛන්ඩයක් මෙන්ම යහපත් අඩක් ද පමා වැඩිය දැන් යහපතෙන් අයහපත ඇයහට තේරීම ලබා දීමට ඇය මාවතට පිවිස ඇත ස්ටයික්ස් ගඟ වෙතට යන ගමනට   කුමාරි

  ලයිම් කාමරයේ කිටි කිටියෙ හිරවෙලා අම්මා අප්පාගෙ අඬදබර ඉවසලා ඇල් වතුර කෝප්පය උගුරු දණ්ඩට හලා රොටිය හා අනුපානෙ සිත මගේ දැඩි කලා   බුලත් කහටින් වර්ණ ගැන්නූ දත් වහල්ලම පෙනෙන්නට දසන් විදා දොඩන මුණියන්ඩිගෙ සෝබනේ ඉවසුවට සට කපට රුදුරු බව හිමින්සීරුවෙ වසන්නට ටොපි චොකලට් එක දෙක ගෙනවිත් මට දුන්නට සිදාදියට යන්නනම් බැහැ කිව්වෙ හැමදාම   මවා දිව විමන් බිතු පාට සායමින් වසා අප්පාගෙ රස නහර පිනවා රට බීම සාගරේ   මනා මරණ මංචකයට දක්කාන යන නියා සෙයිළමට පිට වෙන්නට පවුලෙ දියුණුව තකා   නොයිඳුල් මල් කැකුළු සිත් සේ තලන්නට තහනමක් නැහැ අපේ රීරි මස උරන්නට මොණර කොල වලට හැකි පාපයන් වසන්නට නූතන වහල් බවේ පැහැ මෙසේ වෙද   වත්තට ගියත් වෙන්නේ දළු කඩන්නට සීතලේ ගුලිවී පෙලින් පෙල දරු වදන්නට පැන ගියත් වෙන්නේ මහ මඟ රැඳෙන්නට නොදනිමි වඩා හොඳ මොන නරා වල    

  උදැහැනැක්කේ බත්තරමුල්ලට පැද්දේ සෞඛ් ‍ ය වෙද නිළධාරි කාර්යාලයේ බූස්ටර් එන්නත ෆයිසර් ලබනු රිසියේ තුති මල් ප් ‍ රථමයෙන් කාරිය ඉටුකල නිළදරු පිරිසට පුදමි හද බැතින් පුටුවෙන් ඉඳගත්තා එන්නත දැක්කා රිදුමක්වත් නොදැනෙන්නට විද්දා උසමත් නැති සුදු මිඩ්වයිෆ් නෝනා වේලාව උදේ අට පසුවී මිනිත්තු ගානයි සංවර ලෙස පැනවූ අසුන් ගතව පෙළකට සිටියයි විස්සක් විතර දන හිස් අසුන් පිරී අවසානයි ඉදිරියේම නම් හිස් පුටු දෙකයි ඒවා කාරිය කරවන අයටයි සාමාන් ‍ ය දැණුම එහෙමයි සැමියා සහ මම එක්වුනේ පෝළිමේ අගටයි කතුන් දෙදෙනෙක් පැමිනියයි වටපිට කිසිත් නොබැලුවයි ඉදිරියේ හිස් අසුන් මත හිඳගත්තයි අව්ව නිසා සෙවනක් සොයයි සිත කිව්වයි මදකට පසුව ගුවන් භට මහතෙකු පැමින ඉඳගන්නට පුටුත් සොයාගෙන එකතු කර ගද්දී හැඳුනුම් පත මුලින් දුන්නේ පසුව පැමිනි කතක් මය මගේ අංකය විසි හතරයි විසි පහ වන්නට සිටි අය දැන් මුලටමයි යම් හැඳුනුම්කමක්දෝ සිත විමසයි පෝලිමේ මුල සිටි අය ගැන මට පුදුමයි කට අරින්නට අවැසියි නමුත් නොහැකියි අසන විටදී දොස්තර නෝනා ඉඳගෙන ඉන්නෙ ආව පිළිවලටම වෙන්නට ඕනා වැඩිමහළු කත වත මත හෝ වයසින් බාල අය හට වැරදිකාර හැඟුමක් ඇතිවුනිදෝ නොපෙනුනු මුඛ වාඩම න...

 

Lock down was sudden COVID came noiseless Work from home mandatory Work life balance was a dream No fine line between two entities quickly finished cooking laundry and tidying house before deadline submit reports noisy disturbing background not an excuse lucky to have an hour or two to juggle between kitchen and work Breakfast menu never was repeated fresh lunch and dinner menus were the same tit bits were rewards for the boys As food was the only new hope they had What is there to eat was the question Four mouths enjoyed asking four times per meal Not that they messed up the house daily Kind were they to throw some help if they feel When I think back still could not remember How my energy generated those busy days Sometimes to work till late with pleasure May be the circumstances were the drive No weekend or holiday expected Work has become the center of hope Gradually work load reduced over the time Fastening my eyes to television During the night hours...

අත්ත අත්ත මත ලැගලා ඉත්ත ඉත්ත තුඩ තියලා දිව විමාන සදිසි සිතා කූඩු තනා දරු දරලා තුඩින් තුඩේ අහර කවා දෑස විලස සුරකිනවා නව දිවියක සිහින දරා ආපසු නොම හැරී බලා පැටවුන් ඉගිලී යනවා  හිස් කූඩුව වියලෙනවා

දශක ගනනක් මකුළු දැල් බැඳි ඉස්ටොරු කාමරේ බිතු මත තනිව ඉකි බිඳි සුදු කළු සේයාරුව මිණිබිරියක ආගමනයෙන් ඔපදා මැද සාලයේ වෛවර්ණ පවුල් සේයාරු අතර

මේ නිවාසගත සමයේ එළඹි වෙසක් දින මෙත්තා මුදිතා කරුණා මනසේ ඉපදී හදවත් මුදු වේවා සැම සුව සැළසේවා!

Resurrection of Jesus A strong pillar of Christian faith Significant even than the Christmas Easter Sunday is a day of celebration surviving through the dark days of persecutions Evolving from the ancient times Midnight and morning masses with blessing of fire & water rituals and family gatherings with mother’s tasty dishes to expect fond memories with Easter were connected Shattering Motherland with ferocious scare Terrorists attacked innocents with no care Easter bombings were headlines everywhere Twenty nineteen made a chasm unable to repair In the darkness of uncertain destiny of lives Hate the devil erupted with glee in minds Mud slings, hate speech suffering sadness all that the terrorists has given as Easter Eggs So Easter Sunday will never be the same May the world never experience such a catastrophe! #EasterSundayAttacksLK . #EasterMassacre #EasterAttackSL